چای کوهی

نام علمی: (Hypericum perforatum)
گیاهی است از تیره کلازیاسه
(Clusiaceae) که معمولاً به
صورت خودرو در میان کشتزارهای گندم
و ذرت یافت می شود و به مقدار
زیاد در آمریکا و اروپا پرورش ، می یابد و در ایران در دامنه کوههای البرز چالوس ، مازندران و نقاط غرب ایران و در مسیر قله چین کلاغ به حد زیادی می روید.
نامهای دیگر آن گل راعی،
هزارچشم، علف چای، هوفاریقون .
است

گلهای این گیاه به رنگ سفید یا زرد است که در
بالای ساقه به صورت مجتمع
به چشم می خورد که این گلها کمی
معطر و دارای بوی مخصوصی است. چای کوهی از نظر طب قدیم
ایران گرم و خشک است و خواص درمانی بسیاری دارد این گیاه ضد کرم معده و
روده است و گرفتگی صدا را باز می کند. این گیاه برای درمان مرض کزاز بکار می رود و اگر برگ آن را به صورت پودر روی
زخمهای عمیق بپاشید
این نوع زخمها را خوب می کند. چای
کوهی درمان کننده بیماری مننژیت است؛
درد پشت و گردن و خشکی گردن را
درمان می کند و ضدافسردگی است. این گیاه اشتها را باز
می کند بنابراین می توان آنرا به بچه ها و افراد مسن که اشتها ندارند
داد. کسانی که از داروهای آسم و ضدسرماخوردگی و حساسیت استفاده می
کنند نمی توانند چای کوهی مصرف کنند خاصیت این گیاه در درمان افسردگی به
اثبات رسیده و مکانیزم اثر ضد افسردگی آن از طریق مهار آنزیمی است.ماده موثره این گیاه هایپریسین میباشد که فراورده
های آن هم بر اساس
همین ماده استاندارد سازی میشوند
و اثر ضد افسردگی گیاه نیز مربوط به این ماده میباشد.در
واقع این ماده مهار کننده ی آنزیم
mono amino oxidase Mao میباشد
که کاملاً مانند داروی ترانیل سیپرومین میباشد. از این گیاه دو فراورده دارویی در بازار ایران موجود میباشد.قطره
هایپیران و قرص پرفوران
که هر دو در درمان افسردگی
کاربرد دارند. نکته قابل ذکر در مورد این گیاه و فراورده های
آن تداخلات زیاد آن میباشد که مصرف آن را محدود نموده است و دلیلش هم مهار
آنزیمی است.
طبقه بندی: گیاهان دارویی،
تبلیغات 

