تبلیغات
. - زراعت ذرت
.

زراعت ذرت (بخش دوم)

زمان کاشت ذرت:

کاشت ذرت در مناطق مختلف تابع شرایط آب و هوای منطقه می باشد . در فصل بهار هنگامی که خطر یخبندان های بهاره مرتفع گردید ( در مناطق معتدل و سرد ) و زمین به اندازه کافی گرم شد ، می توان بذر کاری را شروع کرد . در موقع کشت بذر لازم است نسبت به درجه حرارت محیط توجه شود ، به طوری که معدل درجه حرارت روز کمتر از 10 تا 12 درجه سانتی گراد نباشد . زیرا هر گاه در زمان کاشت بذر درجه حرارت کم تر از 10 درجه باشد ، تولید جوانه به کندی انجام شده و در صورتی که درجه حرارت به 6 درجه کاهش یابد جوانه زدن متوقف می شود . در فصل بهار می باید دقت لازم به عمل آید تا بذر در زمان مناسب کاشته شود ، زیرا علاوه بر آن که برای رشد و نمو اولیه خود از هوای معتدل بهار استفاده خواهد نمود . در ماه های گرم تابستان نیز محصول در معرض گرما و باد های گرم قرار نگرفته و زودرس نیز خواهد شد . بنابراین کاشت بی موقع و در زمان غیر مناسب در فصل بهار دارای معایب زیادی است که مهمترین آن ها عبارتند از :

 

مشاهده کامل موضوع در ادامه مطلب

 

در ادامه بخش اول :

9. زمان کاشت ذرت:

کاشت ذرت در مناطق مختلف تابع شرایط آب و هوای منطقه می باشد . در فصل بهار هنگامی که خطر یخبندان های بهاره مرتفع گردید ( در مناطق معتدل و سرد ) و زمین به اندازه کافی گرم شد ، می توان بذر کاری را شروع کرد . در موقع کشت بذر لازم است نسبت به درجه حرارت محیط توجه شود ، به طوری که معدل درجه حرارت روز کمتر از 10 تا 12 درجه سانتی گراد نباشد . زیرا هر گاه در زمان کاشت بذر درجه حرارت کم تر از 10 درجه باشد ، تولید جوانه به کندی انجام شده و در صورتی که درجه حرارت به 6 درجه کاهش یابد جوانه زدن متوقف می شود . در فصل بهار می باید دقت لازم به عمل آید تا بذر در زمان مناسب کاشته شود ، زیرا علاوه بر آن که برای رشد و نمو اولیه خود از هوای معتدل بهار استفاده خواهد نمود . در ماه های گرم تابستان نیز محصول در معرض گرما و باد های گرم قرار نگرفته و زودرس نیز خواهد شد . بنابراین کاشت بی موقع و در زمان غیر مناسب در فصل بهار دارای معایب زیادی است که مهمترین آن ها عبارتند از :

 

الف- معایب کاشت زودتر از موعد مقرر در بهار:

* احتمال ریزش رگبار و یا تگرگ وجود دارد .

* رشد علف های هرز در اوایل بهار بیشتر می باشد .

* در اوایل بهار در اثر بارندگی های مداوم ، سله زیادی در خاک بوجود می آید .

* احتمال حمله برخی از آفات به خصوص کارادرینا و آگروتیس وجود دارد .

* به علت وجود رطوبت نسبی زیاد تر احتمال ابتلا به بیماری های قارچی زیاد تر می باشد .

* به علت عدم وجود گرمای مناسب بذر دیرتر جوانه تولید می نماید .

 

ب- معایب کشت دیرتر در بهار:

* به علت افزایش درجه حرارت ، مصرف آب بیشتر خواهد بود .

* بتدریج گرما و خشکی زیادتر شده و سطح آب زیرزمینی پایین تر خواهد گرفت .

* حمله لاروآگروتیس ( کرم طوقه بر ) زیادتر می باشد .

* برداشت در اواخر تابستان و یا پاییز دیرتر انجام خواهد گرفت . 

 

10 : عملیات کاشت.

پس از اتمام عملیات شخم و تکمیل تهیه زمین ، با در نظر گرفتن درجه حرارت محیط ، بخصوص هنگامی که حرارت خاک تا عمق 5 سانتی متری به حدود 9 تا 10 درجه سانتی گراد رسید می توان نسبت به کاشت بذر اقدام نمود . مقدار بذر مورد نیاز جهت کاشت برای هر هکتار زمین زراعتی تابع عواملی ماند روش کاشت ، بافت خاک ، زمان کاشت و شرایط جوی محیط ، نوع علوفه و یا فرآورده تولیدی ( علوفه سبز تازه ، تولید دانه و غیره ) و مقدار آب و ریزش باران می باشد .

 

تعداد بوته در واحد سطح بستگی به زودرسی و دیررسی رقم ، شرایط جوی ، بافت خاک و ... دارد . تعداد بوته مورد نیاز در واحد سطح یا در هر هکتار زمین زراعتی حداقل حدود 45 هزار و حداکثر 90 تا 100 هزار بوته می باشد و برای هر متر مربع زمین 5 تا 10 بوته باید در نظر گرفته شود . هر چه بذر ذرت در عمق بیش تری از خاک قرار بگیرد ، به همان نسبت مدت زمان زیاد تری لازم است تا بذر جوانه تولید کرده و جوانه آن از خاک خارج شود .

 

برای آن که بذور کاشته شده به طور یکسان و در یک زمان جوانه تولید کرده و همگی با هم از خاک خارج شوند ، بهتر است کاشت به صورت هیرم انجام شود تا رطوبت در تمام قسمت های زمین یکسان بوده و بذور با جذب رطوبت برابر ، با هم جوانه تولید نمایند . هر گاه ذرت به صورت خشکه کشت گردد تلفات بذر زیاد بوده و مزرعه به طور یکنواخت جوانه تولید نمی کند . دانه ذرت مانند سایر غلات ، هر گاه در شرایط مساعد خاک قرار گیرد ریشه و جوانه اولیه آن خیلی زود و در مدت 5 تا 7 روز از خاک خارج می گردد و پس از خروج ، سرعت رشد بوته آن زیاد است و بزودی سطح مزرعه را فرا گرفته و به رشد خود ادامه می دهد .

 

در زراعت های مکانیزه خطی که کاشت به وسیله بذرکار انجام می شود ، مقدار بذر مورد نیاز در مورد ذرت دانه ای حدود 15 تا 20 کیلوگرم و در مورد ذرت علوفه ای سیلوئی حدود 20 تا 25 و حداکثر 30 کیلوگرم در هر هکتار می باشد . در زراعت های کرتی که بین ردیف های کاشت و بوته ها ، فاصله ای در نظر گرفته نمی شود در هر هکتار حدود 30 تا 50 و گاهی اوقات 80 کیلوگرم بذر کشت می گردد .

 

در زراعت های مکانیزه اگر از نوع ذرت علوفه ای برای تهیه علوفه حیوانات به صورت سبز استفاده شود ، مقدار بذر بین 50 تا 80 و گاهی 100 کیلوگرم در هکتار می باشد . در زراعت های مکانیزه که کاشت بذر توسط بذرکار و روی خطوط مشخص و با فاصله مناسب انجام می شود ، بهتر است عملیات بذر افشانی و پخش کود شیمیایی ، بویژه کود فسفره ( فسفات آمونیم ) همزمان صورت گیرد. در این صورت فواصل خطوط کاشت از حدود 70 تا 90 سانتی متر و فاصله ی بوته های در روی خطوط 15 تا 20 سانتی متری خواهد بود در مورد انواعی که برای تهیه علوفه سبز بکار می روند فواصل بین بوته ها 5 و بین ردیف ها 20 تا 25 سانتی متر باید در نظر گرفته شود و در نتیجه در هر هکتار حدود 100000 بوته بوجود خواهد آمد . از طرف دیگر هر گاه قسمتی از کود ازته مورد نیاز قبل از کاشت و همراه با دیسک زیر خاک شود و بقیه آن هنگامی که گیاهان جوان دارای 6 تا 7 برگ می باشند به صورت سرک در سطح زمین پخش گردد ، نتیجه بهتری حاصل شده و گیاهان می توانند از مواد مختلف اضافه شده به زمین کاملا ً استفاده نمایند .

 

11 : برداشت ذرت، زمان و وسایل آن.

برداشت ذرت بسته به نوع مصرف و موارد استفاده متفاوت است . چنانچه برداشت جهت دانه باشد باید برگ های روی بلال خشک کاغذی شده و رنگ زرد روشن بخود گرفته باشد که معمولا ً8-7 هفته بعد از گل کردن صورت می گیرد . سطح خارجی دانه های رسیده صاف و درخشنده و محتوی دانه باید در موقع برداشت سخت شده باشد . بلال های رسیده با این وصف حدود 10 تا 40 درصد آب دارند . برداشت ذرت مانند سایر غلات دارای وقت معین نبوده ولی باید دقت لازم را در زمان خشک شدن دانه ها مبذول داشت . ذرت دانه ای موقعی رسیده است که با فشار ناخن روی دانه های درخشنده فرو رفتگی ایجاد نشود .

 

برداشت ذرت سیلوئی زمانی صورت می گیرد که رنگ دانه ها زرد و محتوی آن دارای مایع شیری رنگ بوده یا اواخر مرحله خمیری باشد . بعد از برداشت ذرت دانه ای دانه های بلال محتوی آب زیادی بوده و احتیاج به خشک کردن دارند بنابراین لازم است پس از برداشت رطوبت را به 15 % برسانند تا در موقع انبار کردن صدمه ای به بذر ها نرسد . دانه هایی که 12 تا 14 درصد آب دارند قابل انبار نمودن می باشند . در موقع رسیدن بلال را از بوته قطع کرده و از پوست در آورده و در انبار پهن یا آویزان می کنند تا بتدریج خشک شود . در موقعیکه رطوبت بلال به کمتر از 25 % رسید، دانه ها را از محور بلال جدا می کنند . میزان محصول دانه بر حسب سال ، زمین و گونه ذرت متفاوت می باشند و در حدود 12-1 تن در هکتار می توان برداشت نمود . در برداشت ذرت دانه ای نوسانات زیادی وجود دارد که مثلا ً ممکن است برداشت از 20-1 تن در هکتار تغییر کند . چنانچه ذرت هنوز دارای 40 % - 30 % آب باشد یعنی کاملا ً نرسیده و محتوی داخل دانه هنوز سفت و جامد نگردیده باشد یا خمیری باشد می توان آنرا با ماشین های مخصوصی درو و خرد کرده و بعنوان علوفه مورد استفاده قرار داد . قطعات مورد استفاده در سیلو باید طول خیلی کوتاهی داشته باشند . مجموع عملکرد و محصول ذرت سیلوی علوفه ای در حدود 100-30 تن در هکتار می باشد . معمولا  بهتر است درو  را قدری دیرتر یعنی پس از گل کردن و هنگام تشکیل دانه انجام داد . به طور کلی باید دانست که برداشت محصول ذرت هنگام گل کردن حداکثر عملکرد را نمی دهد زیرا پس از گل کردن مجددا  مقداری مواد غذایی از خاک وارد گیاه می شود و ساقه و شاخه و برگ برشد خود ادامه می دهند و قسمت خشبی به نوبه خود افزایش می یابد ولی علوفه ای که بدست میاید به مرغوبیت علوفه ای نیست که در موقع گل کردن برداشت می شود . ذرت علوفه ای سبز به بذر هایی گفته می شود که قبل از تشکیل کامل بلال درو شوند . بهتر است هنگام گل کردن اقدام به درو کرد تا علف ترد باشد . در این حالت ذرت حاوی 90 %- 85 % آب است و در حدود 25-22 تن در هکتار عملکرد دارد . به طور کلی برداشت ذرت تابع عوامل مختلفی از قبیل حرارت ، طول روز ، مدت رشد و نمو ، دفعات آبیاری ، میزان و تاریخ کشت و بالاخره حاصلخیزی خاک می باشد . برداشت ذرت بر خلاف سایر غلات تابع زمان معین نبوده و حتی اگر عوامل مختلف امکان برداشت را ندهد می توان آن را به موقع مناسب موکول نمود . رطوبت متناسب دانه ذرت برای انبار کردن یکی از عواملی است که در کیفیت و حفظ قوه نامیه و مرغوبیت دانه موثر است و این حد نباید بیش از 14 درصد باشد . دانه ذرت را با رطوبت بیش از حد نصاب می توان در صورت فراهم بودن شرایط خشک کننده در حرارت 40 تا 43 درجه سانتی گراد خشک نمود در صورتیکه رطوبت دانه های ذرت 25 درصد باشد می توان در تحت حرارت فوق به مدت 50 تا 60 ساعت آنرا به 13 درصد کاهش داد.

 

ماشین ها یا وسایلی که برای برداشت ذرت بکار می روند چند نوع می باشند :

1- ماشین هایی که میوه ها را از ساقه جدا کرده ، لکن قادر به جدا کردن غلاف یا پوست های موجود در روی میوه نمی باشند .

 

2- ماشین هایی که میوه را از ساقه جدا کرده و غلاف های میوه را نیز کاملا ً از روی آن ها برداشت می نمایند .

 

3- ماشین هایی که میوه ها را برداشت نموده و دانه ها را نیز از روی میوه جدا می نمایند .

 

4- ماشین هایی به نام « چاپر » که تمام اندام های هوائی ذرت را از نزدیک سطح زمین برداشت نموده و به صورت قطعات بسیار کوچک درآورده و از قسمت آخر دستگاه خارج می نمایند و پس از قرار دادن در داخل کامیون و یا تریلر جهت نگه داری به مدت طولانی به سیلو حمل کرده و یا به مصرف آنی می رسانند .

 

12 : انواع ذرت.

ارقام مختلف ذرت متعلق به جنس Zea و گونه mays می باشند لکن تعداد ارقام با توجه به تطابق گیاه در برابر شرایط محیط های مختلف ، متعدد بوده و ارقامی نیز وجود دارند که طول بوته آن ها از حدود 70 سانتی متر تجاوز نکرده و غالبا ً در حدود 50 روز بعد از کاشت و تولید جوانه ، رشد آن ها کامل شده و تولید بذر می نمایند.

 

ذرت از نظر طول دوره رشد به سه گروه زودرس، متوسط رس و دیررس تقسیم می گردد . از طرفی از نظر رنگ دانه مانند سفید ، زرد ، قهوه ای و ذرت هایی با دانه های الوان و حتی به رنگ های مختلف نیز تقسیم بندی شده اند . مهم ترین طبقه بندی انجام شده از نظر شکل ظاهری و ترکیبات دانه ، کیفیت دانه و موارد مصرف آن می باشد که عبارتند از :

 

* ذرت دندانی                                                               Dent corn

                                                          Zea mays var. indentata

آندوسپرم دانه این گروه از ذرت ها از دو قسمت تشکیل شده . قسمتی شاخی و سخت و خیلی سفت که در اطراف دانه قرار گرفته و قسمت دیگر در وسط که نشاسته نرم دانه را تشکیل می دهد . معمولا ً بعد از رشد کامل و تغییرات کلی که در دانه بوجود می آید دانه به شکل دندان بخصوص دندان اسب در می آید . دانه های این ذرت بزرگ و بوته های آن نیز دارای رشد زیاد و نیز برگ زیادی می باشد . محل اولیه کاشت این رقم بیشتر در ایالات متحده امریکا بوده و در اغلب کشور هایی که زراعت آن متداول می باشد برای تهیه ذرت سیلوئی و علوفه از آن استفاده می کنند .

 

* ذرت بلوری ( سخت )                                     Flint corn               

    Zea mays var. indurate.                                                      

  آندوسپرم دانه های آن نیز مانند ذرت دندانی از دو قسمت تشکیل شده . شکل دانه آن کروی و اندازه آن متوسط و کوچکتر از ذرت دندانی است . ارتفاع ساقه های آن بلند و تعداد برگ های آن نیز زیاد است و غالبا ً دوره رشد و نمو طولانی داشته و زود تر از ذرت دندانی جوانه زده ولی دوره زندگی آن کوتاه تر است . این رقم بیش تر در اروپا کشت می شود و به ذرت سخت یا چخماقی معروف است . از دانه آن در مرغداری ها به عنوان بلفور ذرت استفاده زیادی می نماید .

 

* ذرت آردی ( نرم )    Flour corn                                                

                                    Zea mays  var. amylacea                  

کلیه آندوسپرم این نوع ذرت دارای نشاسته نرم می باشد . اندازه دانه های آن خیلی کوچک و معمولا ً شکل کروی دارند . دانه آنها سفید متمایل به آبی رنگ است و در کارخانجات نشاسته سازی مورد استفاده قرار می گیرند . بوته و میوه آن نیز ظاهرا ً شبیه ذرت بلوری است .

 

* پاپ کورن ( آجیلی )                             Pop corn                         

       Zea mays  var. everta                                                      

   آندوسپرم این نوع ذرت حاوی نشاسته سخت است . دانه های آن به حالت خیلی سخت در آمده و با حرارت دادن محتویات دانه آن ازیاد حجم پیدا کرده و تغییر شکل داده و سفید رنگ می شود و هنگام ترکیدن صدای مخصوصی ایجاد می نماید که بدین جهت پاپ کورن نام دارد . دانه بو داده آن بسیار خوشمزه بوده و مصرف خوراکی دارد و نیز در قنادی ها به مقدار زیاد مصرف می شود . رنگ دانه های آن از سفید تا زرد تغییر می نماید و دانه هایش عموما ً کروی شکل می باشند .

 

* ذرت شیرین                                                          Sweet corn 

Zea mays  var. saccharata                                                       

این ذرت قبل از رسیدن کامل دارای قند نسبتا ً زیادی است که به مصرف خوراکی به عنوان بلال و هم چنین تهیه کنسرو می رسد و در دانه آن به مقدار خیلی کم نشاسته وجود دارد . دانه های آن پس از رسیدن و خشک شدن ، کوچک و چروکیده می شوند . این ذرت دانه های شیشه ای و نشاسته ای شیرین داشته و در گذشته از آن شربتی همانند شیره تهیه می نمودند . این ذرت به مصرف خوراک انسان رسیده و در ایران اصطلاحا ً بلال نام دارد . در کشور های مختلف از آن به صورت خام ، آب پز ، بوداده ، کبابی در برابر آتش و یا به صورت های دیگر استفاده می نمایند .

 

* ذرت غلاف دار                                                      Pod corn      

Zea mays  var. tunicate                                                           

شکل میوه این ذرت در مقایسه با سایر ارقام تا حدودی غیر طبیعی بوده ، زیرا هر دانه آن در یک غلاف قرار گرفته است . این ذرت جنبه تجارتی و یا صنعتی و فروش نداشته بلکه اغلب مورد توجه پژوهشگران برای پی بردن به اصل و مبدأ ذرت می باشد .

 

* ذرت مومی                                                         Waxy corn     

                         Zea mays var. ceratina                                   

به علت وجود ماده ای چسبناک در دانه های آن ، به آن ذرت مومی می گویند . ملکول نشاسته این ذرت با سایر ذرت ها متفاوت بوده و شباهت زیادی به گلیکوژن دارد . نشاسته آن نیز حالت چسبندگی داشته و در کارخانجات چسب سازی از آن چسب تهیه می نمایند .

برگرفته از وبلاگ

http://www.agriran.blogfa.com





طبقه بندی: گیاهان زراعی، 

نوشته شده در تاریخ دوشنبه 7 بهمن 1387 توسط غریبه
درباره وبلاگ

جستجو


آرشیو مطالب

آخرین مطالب

نویسنده

موضوعات

نظر سنجی

پیوند ها

صفحات جانبی

پیوندهای روزانه

آمار سایت